Prawne obowiązki warsztatów blacharskich

Prawne obowiązki warsztatów blacharskich

Warsztaty blacharskie, lakiernicze zobowiązane są do prowadzenia działalności w ramach obowiązujących przepisów BHP oraz przepisów związanych z gospodarką odpadami i ochroną środowiska. Związane jest to między innymi z materiałami, z których wykonane są poszczególne karoserie, ale także z takimi elementami naszych samochodów, jak klocki hamulcowe (o zagrożeniach związanych z drobinkami hamulcowymi pisaliśmy TUTAJ), profile aluminiowe (materiał o szkodliwości aluminium dla życia człowieka do przeczytania TU), różnego rodzaju farby i lakiery użyte do karoserii itd. Dlatego też przepisy prawne zobowiązują właścicieli takich placówek do działania w sposób, który zapewni nie tylko bezpieczeństwo pracowników danego zakładu, ale także ochronę środowiska. Oto najważniejsze z nich.

Zdrowie i bezpieczeństwo w warsztatach blacharskich

Jeszcze kilka lat temu, aby przedsiębiorcy, którzy zajmują się naprawami nadwozi samochodowych mogli działać w granicach prawa, wystarczyło jedynie wydzielić stanowiska napraw nadwozi zawierających elementy aluminiowe. Nadwozia stalowe naprawiano na innych stanowiskach i to w zupełności wystarczało, aby przestrzegać przepisów lokalnych związanych z bezpieczeństwem pracy w odniesieniu do palności i wybuchowości aluminium. Zabezpieczało to też interesy warsztatów związane z odpowiedzialnością prawną w razie następstw i skutków ewentualnych wypadków podczas obróbki materiału, jakim jest aluminium. Jednakże rozwój technologii, a także drastyczny wzrost produkcji nadwozi wielomateriałowych (mieszanych), które składają się z aluminium, stali czy też elementów kompozytowych, doprowadził do sytuacji, w której wydzielanie stanowisk pracy z poszczególnymi materiałami stało się po prostu niemożliwe i nieopłacalne.

Jednocześnie wiele firm produkujących samochody wprowadziło własne, dodatkowe wymagania dla warsztatów, które wykonują naprawy karoserii z aluminium i materiałów kompozytowych. W 2014 r. na taki krok zdecydowało się na przykład Audi. Wymagania te postawiły przed pracodawcami pewne wyzwania i doprowadziły do pojawienia się nowych obowiązków z punktu widzenia BHP. Powstały bowiem nowe zagrożenia, nowe procedury, a także nowe oceny ryzyka pracy na takich stanowiskach.

Przepisy BHP i przepisy środowiskowe w warsztatach blacharskich

Aby spełniać oczekiwania twórców przepisów właściciele warsztatów powinni mieć wiedzę specjalistyczną, a także zapewnić pracowników odpowiednią infrastrukturę i wyposażenie, które zagwarantują im bezpieczeństwo i pozwolą utrzymać procesy spełniające wszystkie normy na każdym etapie wykonywania działań na wysokim poziomie. Dla kierowników warsztatów bardzo ważnym przepisem jest Artykuł 7 rozporządzenia UE dotyczący pracy z materiałami niebezpiecznymi i określający podstawowe obowiązki pracodawcy, który mówi, że: „Pracodawca może rozpocząć działalność związaną z pracą z substancjami niebezpiecznymi jedynie po wykonaniu oceny ryzyka przeprowadzonej zgodnie z artykułem 6 i zastosowaniu koniecznych środków ochronnych zgodnie z sekcją 4”. Jednocześnie Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy z dnia 2 lutego 2011 r. określa, że to pracodawca ma obowiązek wskazać czynniki szkodliwe dla zdrowia w środowisku pracy, wykonywać cykliczne badania poziomów stężeń substancji oraz zminimalizować/wykluczyć zagrożenie, jakie stwarzają te substancje przy pomocy rozwiązań technicznych dostępnych na rynku. Wszystko po to, aby zapewnić bezpieczeństwo osób pracujących. Zainteresowanych, którzy chcą wiedzieć więcej na temat unijnych przepisów bezpieczeństwa pracy, odsyłamy bezpośrednio do źródła: https://osha.europa.eu/en/safety-and-health-legislation/european-directives.

Wspomnieliśmy przed chwilą o aspekcie pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, które występują w miejscu pracy. Taki pomiar powinien odbyć się nie później, niż 30 dni od momentu rozpoczęcia działalności. Wyniki zaś należy przechowywać przez 40 lat. Jest to swoiste zabezpieczenie i pracownika, i pracodawcy. Dlaczego? W przypadku wystąpienia choroby zawodowej ustawodawca stwarza zabezpieczenie prawne w równym stopniu zarówno dla pracownika, jak i dla pracodawcy. Pracownik może więc łatwiej udowodnić, na jakie stężenie substancji niebezpiecznych był narażony, a pracodawca może wykazać skuteczne wypełnienie wszystkich działań mających na celu zapobieżenie szkodliwemu wpływowi substancji niebezpiecznych. W tym miejscu znajduje się treść rozporządzenia w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy: http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20110330166/O/D20110166.pdf.

Wśród występujących zagrożeń pojawiających się na stanowiskach blacharskich możemy napotkać:

• drobny pył aluminiowy,
• pył stalowy,
• pyły CFRP (Carbon Fiber Reinforced Polymer),
• pyły zmieszane,
• opary i polimery,
• inne substancje szkodliwe.

Wymieniliśmy najczęściej pojawiające się substancje, które mogą być rakotwórcze, łatwopalne, mogą doprowadzić do sytuacji stwarzającej zagrożenie. Trzeba wiedzieć, że praktycznie wszystkie emisje powstające po wypadkowych naprawach karoserii mieszanych (wielomateriałowych) podlegają pod regulacje rozporządzenia o substancjach niebezpiecznych (rakotwórczych, mutagennych). Pełną treść rozporządzenia możemy znaleźć tutaj: http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20160001117/O/D20161117.pdf.

Wśród przepisów, które obejmują zakłady blacharskie znajdziemy też rozporządzenie w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy związanych z możliwością wystąpienia w miejscu pracy atmosfery wybuchowej: https://www.pip.gov.pl/pl/f/v/152866/z%20dnia%2030%20lipca%202010%20r.pdf.

Na koniec jeszcze słowo o gospodarce odpadami, które pojawiają się podczas prac naprawczych. Przepisy związane z tą kwestią wynikają z Ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. (Dz.U. 2016 poz. 672) oraz Ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 21, z późn. zm.). Na właścicielu zakładu ciąży obowiązek pozyskania odpowiednich zezwoleń na produkcję opadów niebezpiecznych, jeśli takowe się pojawią. Sposób kwalifikowania odpadów, ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych, określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. 2014 r., poz. 1923). Znajduje się tam podział na grupy, podgrupy i rodzaje odpadów w zależności od źródła ich powstawania.

Odpowiednio przygotowane stanowiska pracy mogą mieć znaczący wpływ na obniżenie produkcji odpadów, dlatego też warto korzystać z nowoczesnych rozwiązań, które zapewniają odpowiednie wsparcie w poprawie bezpieczeństwa miejsc pracy.